Gidelim Bu Şehirden

bir ablukada can çekişiyorken sevdamız

göğü delerdi

bulutları yarardı

gök mavisi uçurtmalarımız

güneşi bile zaptetmeye dair şiirlerimiz varken

neden bu kadar sızlar yaramız

hasretleri dolu dolu solarken

neden bu kadar yarımız

ve neden bu kadar puslu yarınlarımız

şimdi

kulaklarımızı sağır eden bir çığırtkanlık

her dil lal

her bakış silik bir karanlık

oysa bizimde söyleyecek sözlerimiz vardı

yıkılmışlığımıza dair

daha ellerimiz çekilmemişken kavgadan

yüreğimiz bölünmemişken sevdadan

daha sıcacıkken koynumuz

neden adam gibi bir öngörüden uzak

yargısız bir giyotinde sınanır boynumuz

söylemediklerimizle vuruluyorken köşe başlarında

bir infazda çığlık çığlığayken

daha sesimiz meydanlarda yankılanmakta

ve hala yüreğimizde

amansız bir sevda korlanmakta

neydi bu inkarın

neydi karşılığı yaşamda

kahıra bileniyor avare avuntular

oysa ne kadar vurgununduk

alaboralarımız kadar biz olan bu sahilde

tuzu terimizdi

mavisinde saklıydı gözlerimiz

bütün koyları suskunluğumuz kadar susardı

martı kanadı çırpınışlardaydı sözlerimiz

ılık gülüşü bir lodos atarken şamarını

savrulurduk şimdi yıkıntı kıyılara

birbirlerini sırtında taşırken dalgalar

çilngir sofralara mezeydik

sahipsizdik artık

sonbaharlarda yapraklar kadar

talandaydı artık gözlerimiz

yalandaydı artık sözlerimiz

tutunacak dallar çatırdıyor bir bir

prangalar vurulurken dile

herşey düzmece bir seneryoherşeyde tarifsiz bir hile

gel gidelim

üstümüzü örten bu geceden

zamansız vuran her heceden

dayanmıyor artık yüreğim

gel can gidelim

gidelim bu şehirden