gider ömür gidenim

başlangıç bükümüm

-doğrusu...

hayalin gölgesindeyim

-eğrisi...

iz bırakan ömür

bakışlarda düş

hayat akanında ilmik olur

iki büklüm yüreğim

giden

benden gider gidenim

boynuna vebal

gün sürümü

civarında

dolaşır sezgimin

üryan bedenin güzelim

eğrilmiş kırlangıç seslerine

bir dönüversem ah eski kendime

çocuksu küçüklüğüm

ve

çello namesinde ince bir ses

kaybolurum

uzadıkça...

dağılırım boşluğuna

kara bir duman gibi

zamanın kurak coğrafyasına

kaybolur ömrüm

bitene yürür giderim