Giderek Sona..

Yavaş yavaş tükeniyordu

Tükenen ömrüme paralel

Çekiliyordu düşmancasına damarlarımdan

Doktorlar kan diyordu bense revan

Gözlerimde gittikçe artan bir uyku hali

Ardından puslu bir günışığı görüyordum

Bir Kasım sabahı uyandığımda

İlk kez güneş bu kadar parlaktı gözbebeklerimde

Arkamı dönüp odama baktım

Raflarda boş ilaç kutuları

Köşede karnı aç kedim

Yatağımın başında sahte feryatlı, ağlamaklı üç beş insan...