Gidin

sensizlik bir çığlık apansızca

yalnızlık her an koynumda

ne uyuyabiliyorum ne de hissediyor

yaşamaya çalışıyorum umarsızca

ellerim gitmiyor artık telefona

susuyorum kelimelerim kaçtı benden korkarcasına

ne dilim ne de ellerim hareket etmekte

korkarım cesaretimde yitip gitmekte

kime derim bu civanmert bitirdi herşeyini

kime söylerim kalmadı hiç hesabım kimseye

ben kaldım sanki eller gülercesine öylece

gidin zaten kimim kaldı ki önemsercesine.