Gidişine!

Bakıyordum öylesine,karanlığa aşina gözlerimle

Birden,yumuşak bir rüzgar esti,ürperdim!

Telaşlı bir hali vardı rüzgarın ve hemen gitti

Durdum!nedendir? diye kendime sordum

Sensizliği getirdiğini anlayamadım..

Doluydu ellerim,gönlüm gibi,seninle!

Zerre yer yoktu!sensizliği getiremedim aklıma!

Evet.. hata buysa hata..!

Güneşin ısıtan yanını orada terk ettim

Ay ışığının aydınlığında sana yazdığım sözcükleri de

İçimden bir dilek tuttum sonra..

Bu kez seni dilemedim..

Görünen köy kılavuz istemez demişler..

Onlara inat sordum,bildiğim bütün yolları

Aşkından ve sensizlikten,bildiğim tüm yollarda kayboldum!

Sanki her yerde kokun vardı

Ama sensizliği getiren rüzgara güvenmiyordum

Götürmezdi kokunu benden uzağa..

Bir gölge gibi taşıyordu gittiğim yerlere!

Denemedim mi sanıyorsun,unutmayı

Olmadı ki..yapamadım,unutamadım

Bilmediğim tüm yollara girdim,çelme takanda oldu

Bir yudum su verende..

Ama,ne sana benziyorlardı,nede senin gibilerdi

Bir yanmışım ki sana,

Daha çok anladım ayrı kalınca..

Ağlamalarımı,hayat gayem yaptım,çaresizdim

Kabullenmiştim gözyaşımla yaşamayı

Yerini doldurmuyordu ama

Senin için akması,yetiyordu bana..

Her gece ,bir diş ağrısı gibi olsanda kalbimde

Seviyordum seni..

Haberin yoktu belki de ama,öyle hayallerim vardıki

Yandı hepsi gidişinle..küllerini izledim

Ben hayatım iki dudagının arasında dedim sana

Sen gittin,öl dedin bana..

Ölürüm.

Ben sevdiğimin kollarını,sözlerini vatan bilirim

Bayrak gibi severim,sevince

Ama elimden bişey gelmez

Sevdiğim gitmek isteyince..

Gidene gitme diye ağlamak kötü

Ama ağlayarak yazarım sensizliğe her sözü..

BELKİDE HAYATTA GÖRDÜĞÜM EN BÜYÜK IŞIK,AĞLADIĞIM KARANLIK GECELERDEKİ AY IŞIĞINDA PARLAYAN GÖZ YAŞLARIMDI.

YAZAR__DEMODERN..