Gidişlerinin Sabahının Birindeyim Yine

gidişlerinin sabahında, yalnız kalışım gibi

titremekteyim yine,

soğuk havayı ,içime çekip

bir ofla, dışarıya kahretmekteyim.

yokluğunun ,soluk yatağımdaki kumruları,

ve vucut hatlarının kıvrımları ,

gözümden dökülen yaşın akıntıları,

hala belli ,yatığımız yorganın altında.

eksik kalan bedenlerin kıvılcımları, çakışırken hala

hala, seni beklemekte aciz bedenim,

ve yüzünün güne yansıması var ,ellerimin içindeki resimde.

yokluğunun sancıları vururken hayatıma,

sen nerede ,

hangi bilinmezlikte

belki de başka bedenlerde ...

hala aşık olan beynim kaşınırken,

ben unutmama telaşında

tetiği sıkıp sıkıp boşaltmaktayım.

zaten ölülerden farksızız...

gelecek günün birinde,

gelecek diye umut ederken seni

kaybolacak bedenin,

o zaman ben , yokluğuna bakacağım

kimbilir, belki mutlu olacağım

bilinmez, uzun uzun ağlayacağım...

sen baharın ilk günlerini gören ,

bana hep hazan burada,

sen menevşeleşip, goncalanırken;

ben sararan yapraklarımı dökmekteyim.

dökülen her yaprağım , düşerken dalımdan

dönerek yapar son ibadetini sana...

son yaprağım kaldı dalımda ,

ve sonyaprağım düşmeden, gelmezsen

göremeyecek gözlerim baharı bir daha,

görmesin gözlerim isyan etmem ama,

seni görememek düşüncesi ,birkez daha

sonkez göremeden hissetmek, nefesinin sıcağını

dudaklarımı kaydırmak ,

gözlerinin güzelliğini görmeden teninde...

yani sevdiğim kadın ,

gidişlerinin sabahının birindeyim yine,

bilmiyorum bu kaçıncısı ama

yine sensiz titremekteyim...