Girdaplarda Dönüp Duran Yapraklar
ağladım göz yaşlarım döndü denize
ben derdimi kimseye söyleyemedim
...................................Ahmet Kaya söylerken
damağımdaki ton balığının teneke kokusuyla
yürümem gerekti yürüdüm
sadece yürümek istediğim için yürüdüm
yenilgilerimle hüzünlerimle seninle
rüzgârda yuvarlanan boş konserve kutusu gibi
öylesine
fırtınalarla
öylesine be öylesine
öylesine ön sözüm yoktu
ismi olmayan romanlar
kaygısız şiirler gibi
yürümem gerekti yürüdüm
başıboş sözler yumağı
varaklar ve afişler gibi yaralı
kalbi çatlamış gemiler
boşlukta sallanan çekilmiş fişler gibi
düşünsene öyle yalnız öyle çıplaktım
şehirde tarihsiz saatsiz
sırılsıklamdım
ıslak sırılsıklam bir bankta otururken
birikmiş su da yüzen yaprakları seyrederken
ve şu yüzümü yapraklara bulanmış yüzümü
bir suçlu gibi dikizlerken
damağımdaki ton balığının teneke kokusuyla
yürümem gerekti yürüdüm
karşı da beni bekleyen kaderimse
el salladım güldüm... güldüm... güldüm