Giriş,gelişme Ve Sonuç
Ben gözlerine baktım,
Sen yüreğimi yaktın.
Ben ellerini tuttum,
Sen içimi erittin.
Ben sana dudaklarımı verdim,
Sen bana hayatımı.
Ben senin bildiğin erkeklerden değildim,
Sen beni bilinmez koylardan çekip kurtardın.
Ve şimdi ikimizde şunu hissediyorduk;
İşte bu, uçsuz bucaksız sarp kayalıklardan atlamaktı, aşktı.
Söz vermiştik, terk etmeyecektik birbirimizi.
O gün erkenden kalkmıştım.
Çünkü o gün senle buluşup hayatımızın kararını verecektik,
Evlenecektik...
Hava çok fena yağıyordu,
Evden hemen çıkıp buluşacağımız yere gittim.
İçimde büyük bir karartı,
Etrafın aydınlanmasına izin vermeyen büyük bir karartı.
Ben hâlâ bekliyordum,
Bekleyecektim, beklemek zorundaydım.
Bekledim...
Gelmedin, neydi engel olan, niyeydi bu ümit bağlamalar
Ve sana karşı beslediğim bu aşk neden bu kadar büyümüştü?
Tüm bunlara cevap ararken
Aradan 12 saat geçmişti.
?kapatıyoruz' sesiyle hâlâ yaşadığımın farkına vardım.
Kalktım, sabaha kadar yürüdüm,
Aklımda durmadan bu sorular, yüreğimde sen.
Fakat bu soruların cevabını bulamamıştım,
Ömrümün sonuna kadarda bulamayacaktım, biliyorum...
Yıllar sonra bir gün Onu ilk kez gördüğüm yolda yürürken, gözüm karşıdan gelene ilişti.
Tanımıştım, evet O'ydu.
Hayatımı bir defa mahveden insandı,
Yine geliyordu.
O an kendimi bir arabanın altına atıp yok etmek istedim.
Fakat hiç birşey yapmadan yürümeye devam ettim.
İyice yaklaşmıştık, gözlerine yine baktım, O da baktı.
Fakat bu bakış,
Böyle soğuk olamazdı...
Sanki aramızdan hiç bir şey geçmemişti ve
İlk defa gördüğü bir yabancıya bakar gibi baktı bana
Yine yapmıştı yapacağını,
Hayatımı bir defa daha mahvetmişti.
Ve ben gerçekten mahvolmuştum.
Artık o soruları bile hatırlamıyordum.
Tek hatırladığım şuydu;
Sen beni unutmuştun,
Ben seni unutamamıştım
Çünkü seni çok sevmiştim...
30 ARALIK 2000