Git Gide

Çağıramıyorum dünkü seni.

İnce ince dokunuyor hâtıralar.

Sesim çıkmıyor, yırtılır belki.

Olması gerekendir.

Sensizliğe olduruyorum dünyamı.

Şu akıl uslanmaz bir yol arar.

Yorumsuzluğa meşk değse içimden çıkar karıncalar.

Efsûnluğu nerede unutulur?

Gerisi fâniliğin işi.

Muhtaç olduğumuz yarınlar uzakta değil.

Öyle çocukça geçiyor zaman.

Ve;

Duvarlar sağlamasız kalıcak şimdi.

Bir sevmeler vardı parmak ucumda.

Kıyısız düşüncelerin neferi.

Gönlümün penceresinde misafir kalan buğu siliniyor.

Hayalperest akşamların sessiz düşeyazı alıyor ruhumu.

Vişne çürüğü kokular devrilmeye devrilsin.

Semâsında izbeyim.

Dağın yamacında ise muğlak tekil.

Öyle vûkû buluyor ki yağız saçların.

Bu mısraların hepsi senin tekelin.

Roman dediğin şimdi susar.

Çünkü öldürüyorum seni içimde...

Fırat Bal.

15.04.2019 / Pazartesi.