Gitme Diyemedim

Bir sevda dudağında tutsak kaldı sözlerim,

söyleyecek o kadar sözüm vardı ki sana,

gitme kal diyemedim...

uzun trenler alıp götürdü seni sanki,

hasret boyu uzayan raylarda kaldı gözlerim

bütün insanlar ağladı sen giderken.

bütün istasyonlar göz yaşlarına boğuldu,

sustum...

son kelimem "peki" oldu, çaresiz...

ince bir duman gibi kaybolup gittin

öldüm, kahroldum

yine de ağlamadım inanki

kahrolası gururum, kahrolası dilim

gitme kal diyemedim gönül yaram,

oysa seni sevdiğimi söylemiştim sana,

sensiz yaşayamayacağımı,

sensiz yaşamadığımı,

sana aşkımı anlatmıştım

sen arkanı dönüp giderken

hıçkırıklar düğümlendi boğazıma

kızdım ,bağırdım , haykırdım

isyan ettim

kilit vurdum ağzıma

gitme diyemedim birtek.

kahrolası gururum, kahrolası dilim

kahrolası kalbim

dur gitme diyemedim

gittin...

ardında sonbahar rüzgarları esti sen giderken.

savruldum oradan oraya yaprak yaprak

yaprak yaprak döküldü hayallerim sokaklara

yağmurlar yağdı üstüme, kimsesizlikler yağdı

çok üşüdü ellerim cebimde,

gittin

ardından bakakaldım öylece

rüyalarım sende kaldı, mavilerim sende

kızdım ,bağırdım , haykırdım

isyan ettim

tekrar söyleyemedim seni sevdiğimi

kahrolası gururum, kahrolası dilim

gitme kal diyemedim deli sevdam.

kal benimle diyemedim

kahretsin.....