Gitmeden..

/ gidişin değil de, ayak izlerin acıtır beni. /

asılı durur kirpiklerimde öksüz çocuklar

öylesine mağrur

ölümüne vakur

görmesin diye hiç kimse

ağlamam

dalgakırana takılır a ş k

tam ıslanacakken sırılsıklam

dolacakken iliklerime kadar aşkla

elim yüzüm kum bulaşığı

loş bir mavinin kalbine gömdüm umudu

kimsesizdik ikimizde

merasimsiz oldu herşey

yine ağlayamadım

o ö l d ü..

gidişinle bitmişti ne varsa

sahi ne vardı ki?

çatlamış avuçlarımızda

bir s e n

bir b e n

bir de aslında hiç varolmamış

iki sevgili

yüzümde kırıldı sevinçler

telaşına düşmem artık yazılmış bir kaderi ezbere okurken

harf harf azalır

bir o kadar da çoğalırım

benden aldıkların sende kalsın

al benden senin olanı

git gidebildiğin kadar uzağa

nasılsa düşeceksin bir gün yollarıma

ayaz vuracak ruhuna

titrek ellerini bana her uzattığında

boşluğuma tutunacaksın

içimdeki ölümünle can bulurum

bahar düğünleri devşirir yüreğimi

kınası yakılır gittiğin yolların

avuç içimde izlerin

nereye gitsen

ahımın ardına düşer

seviştiğim her adamın gözlerinden sana bakarım

bilirim acır dudakların

ağlar tenin

kanarsın

başka kadınların kollarında

adını her andığımda

kelimeler düğümlenir boğazımda

gitmeden

gitme

git

...

..

.