Gitmek Geri Kalmaktır Bazen

Bazen denize gidersin mesela yüzmeye

Deniz oradadır

Su orada

Kum orada kumsal orada

Kumsalda öbek öbek sazlıklar orada

İnsanlar da

Pipisi meydanda koşuşan veletler mesela

Güneş de oradadır

Rüzgar da

Nem de

Görürsün duyarsın koklarsın

Oradadır deniz işte karşında

Dokunursun denize kuma

Ve dersin ki

Biliyorum kum gibisin deniz

Dünya kadarsın

İçinde balıklar yüzüyor senin

Hepsi birbirine yem

Tıpkı kumsaldaki insanlar kadar

Kocaman

Kalabalık

Uzaktan bakınca tek

Dersin bunu inan bana

Milyon kere gittiysen denize

Birinde demişsindir belki de

Demediysen bile

Bu şeyi

Şiir mi neyse işte bunu okuduktan sonra dersin kesin

Bunu bilirsin az buçuk yani

Az buçuk az geldiyse

Bir kaç kulaç dedim say

Karınla hep aynı şeyi konuşmak gibidir bu

Ya da kocanla

Veyahut duvarla

İspatı yok ama böyle bir şey sanki

Mesela daralmışsındır artık bu şehirden

Gözünü karartır ve

Gidersin başka bir şehre

Başka şehirdesindir artık

Geldim zannedersin ama

Bıraktığın şehirdeki her şey oradadır aslında

Yollar arabalar

Binalar

Hastaneler

Kurumlar

Kahvehaneler

Meyhaneler

Pastaneler

Yorma beni işte

Ben duvarlar diyeyim

Sen her yer taş anla

Bahçeler falan da var tabi

Meydanda pipisinden işeyen Eros da orada

İsimler bile aynıdır çoğu

İnönü mahallesi vardır mesela

Ya da cumhuriyet caddesi illa

Hiçbiri yoksa merkez cami vardır kesin

Patronlar

İşçiler

Kadınlar

Çocuklar

Adamlar

Kimsesizler

Dilenciler

İnsanlar yani

Ve sen

Tam ortasında

Uzatmayayım

Geldiğin şehirde ne varsa burada da vardır

(bu cümle çok tanıdık geldi bir yerden)

Belki havası biraz daha temiz ya da pis

Nüfusu biraz daha kalabalık ya da az

Yolları daha asfalt ya da patika

Vardır işte hepsi

Belki deniz yoktur

Ama orman vardır dere vardır göl vardır kesin

Bunlar olmazsa şehir olmaz zaten orada

Bu neye benzer bilir misin

Hani bir orman görürsün uzaktan

Ağaçlar yeşil

Yer yeşil

Sadece yeşil

Hep yeşil

Cezbeder seni hani

Orada olmak

Orada yaşamak istersin hani uzaktan uzağa

Aslında ormana girinceye kadardır hepsi

Çünkü bağrındaki o vahşi hayat

Çepeçevre sarar seni

Ürker

Kaçmak

Kurtulmak istersin

Her gece duydukça uluma seslerini

Ama artık çok geçtir

Etrafın sarmıştır dallarla

Yoktur kaçabilecek yerin

Kanser gibi bir şey bu

Seninledir hep

Seni kemirip bitirene dek içten içe

Ya da

Hep aynı yoldan işe gidip gelmek gibidir bu

Veya hep tadına bakmadan tuz atmak gibi yemeğe

Veyahut duvara kafa atmak

İspatı yok ama böyle bir şey sanki

(bak bu cümle de tanıdık geldi bir yerden)

Giriş gelişmeyi aşarsın belki bir solukta da

Sonuçta apışıp kalırsın muhtemel

Neticede her yer aynı aslında

Yani

Gidersin ve pişman olursun zamanla

Bilseydim aynı olduğunu gelmezdim dersin

Dur daha bitmedi

Bir de şey daha var

Bilir misin bilmem şeyi

Şu şey var ya hani şu şey

Gidersen

Geride bıraktıklarının yaşadıklarından geri kalırsın

Yani

Bazen gitmek geri kalmaktır sevgili

Gitmek

Geri

Kalmaktır