Gitmek Üzeresin

Gitmek üzeresin...

Vakit az,

Ayrılık;

Dudaklarından bir anda çıkacak...

Bu yüzden asla göremeyecek gözlerim,

Ama kulaklarım,

Kulaklarım istemese de duyacak...

Duyduğu zaman,

O anın gürültüsüyle,

İçimde kıyametler kopacak.

Anlayacağın,

İsrafil'in Sur'u olacak dudakların

Ve ölüm üfleyeceksin dünyama...

Her şeyi bitireceksin

Bir anda,

Geriye bir tek o melodi kalacak;

"Elveda ..."

Vakit azalırken,

Ben de azalacağım sonra...

Ters çevrilmiş bir kum saati,

Ağır ağır akacak üzerime;

Üstüm başım zaman,

Aklım başım "zamanla geçer" yalanı.

İnanmayacağım hiçbirine,

Ne geçeceğine,

Ne de açtığın yaraların kabuk bağlayacağına.

Bu kıyametten sonra,

Bir daha dirilebileceğime kısaca...

Çünkü;

Sen açtıysan,

Kabuk bağlamaz benim yaralarım...

Durmadan kanar

Ve dinmez de acım...

Gitmek üzeresin...

Gidip,

Kalbimi kırıp,

Dudaklarımı büküp,

"Islak gözlerini kurut!" diyeceksin;

"Ağlama"" diyeceksin.

Ve o zaman anlayacağım ben:

Gitmek üzer/esin,

Giderek üzenlerdensin...