Gitmeleri Sevmiyorum, Bu Yüzdendir Sana Gelmeyişlerim

Kendi koynumda uyandım bu sabah

Öyle eksik hissettim ki kendimi

Sanki İstanbul'un sokaklarında

Kimsesiz bir çocuk misali

Herkes benden fazla

Ben ise kendime bile yetmez;

Kalmıştım bir başıma.

Öyle çaresiz hissettim ki kendimi

Çırpınıp duruyordum

Bir avcının kanadından vurduğu

Yaralı bir kuş misali.

Ben hiç bu kadar öksüz

Ben hiç bu kadar yetim kalmamıştım

Sensiz uyandığım bu sabah,

Prangalı hasretler içinde yüreğim

Zindanlara kapatılmışçasına

Fermanımı beklemekteyim.

Suçum yok; günahım sevdam

Sensizlik en büyük cezam

Ölüm bile acıtmaz bu kadar

Sensizliğin acısı payidar

Her acı biter diyorsun

Sen kollarını açıyorsun

Gel diyorsun yar

Geliyorum ama gitmek var

Gelmeleri seviyorum

Gitmeleri sevmiyorum

Bu yüzdendir gelmeyişim

Bu yüzdendir serzenişim...

Ben hâlâ çareleri tüketen ÇARESİZİM