Gitmeleri Yorumlama Ustası

yağmur ara nağmesiydi gökyüzünün

ayaklarımdan göğsüme kadar donuyordum

sokağın orta yerinde iki yoksul çocuk

biri bendim diğeri ayakları çıplaklığım

sisli sabaha telaşlı terli bakıyordum

kırmızından yoksun duraklar çekiyordu

pervasız özlemlerimi an be an dipdiri

kısaydı hayat çocukluğum sensizdi çünkü

tek sesli korosuydum tek başınalığın

gitmeleri yorumlama ustası poetik akşamlı

aksanımda yeryüzünün göç lugati

sesleri yanyana getirmeyi düşlemekteyim

dokuyorum umudu...