Gizli Bahçede

yanına konan serçeye baktı

birinin selamını almış gibi kımıldadı dudakları

gözleri daldı uzaklara

iki damla yaş aktı

uzandı bir dal kopardı

birşeyler çizdi toprağa

gülümsedi, sonra sildi

bir gül kopardı

derin bir iç çekti

gül değildi kokladığı

sendeledi

galiba çok sevmişti

kırılmış, özlemiş, yorulmuş

belkide yormuştu,

yaslandı olmayan omuza

ağır ağır kalktı iki adım attı

arkasına baktı

vazgeçti, gidemedi

anlamadım birini mi bekliyordu

bıraktığına mı baktı

başı döndü, hiç oralı olmadı

yağan yağmura da aldırmadı

galiba orda değildi ıslanmadı

acıdım

teselli için, yaklaştım

simsiyahdı gözleri

mağrur, gururlu derin

anladım ki yalnız değil

uzaklaştım

gizli bahçeden