Göç Talanı Gönüller

Gönlün kalesi yenik düşmüş

Yanık tarçın kokusu esaretlere

Sallanır oyalı mendiller

Solmaya yüz tutmuş sevdalara

Hüzzama bulanır ayrılığın tınısı

Yamaçlarında dalgalanır reşit acılar

Sessizliğinde seslerin izi sürülür

Bahtsız sürgün yüreklere

Gökle yer arası uğultular

Savrulur taşkın kasırgalarla

Şiirlere sığınır hıçkırık...

Uzaklaşır gemi sessiz çığlıklarla

İsyankâr fırtına sonrasında

Kırağı vurgunu sevdasız diyarlara...

Dokunur ayrılık...

Umutsuzluğa sarılır umut diye...

Terk edilişlerin namlusunda

Öldürücüdür artık ayrılık

Teslim alır göç talanları

Dilinde ki eğreti şiirlerin

Kuytusuna sessizce sığınır

Hıçkırıkları düşer toprağa, suya

Hüzün koyu bir tül gibi

Yıldızların üstünü kaplar

Yürek dağlar

Gece kanar

Güneş ağlar

Göç talanında vurgun yer gönül...