Göçer Yürekli

yanımda kaybettiğim acı uzaklığın

öyle bir iç kırıklığı ki

zehir bir denizde boğuluyor su...

hayal gerçeğe gömülünce

göğü kirletiyor gözyaşım

yeryüzüne yakışmıyorum

daha çok sevmeliyim kıyısını

dudağının bile...

ince çizgilerde buldum ulaşılmazlığını

artık kabullendim

göçer yürekli gülüşümü saklamadan

ilan ediyorum

aykırı duruşunu üzerimde gidişinin

sığ sularda boğulurken kış

buğday denizine benziyor

seni severek mevsimleşmek...