Göçmen Kuş

Dönüp baktım ardıma

Yaprak yaprak sararmış

Çöpte mektup sokaklar

Cenaze gibi kararmış.

Dönüp baktım ki ardıma,

Beni bekler yardıma.

Sonbahar

Yılın üvey çocuğu

Dev cüsseli adamsın

Sırtı fırtına gocuğu

Uhrevi bir idamsın.

Sudan berrak sicilimle,

Sakladığım ilimle.

Sonbahar

Gözbebeğimin dibi

Bakışımda ufacık

Kadın gibi, aşk gibi

Rüzgâr eteği daracık.

Kemik kurcalar bıçağı,

Fikir hapseder ağı.

Sonbahar

Sanki incecik dehliz

Şu geçtiğim caddeler,

Kadın koşar nedensiz

Kadınım çözer düğümü,

O cepheden habersiz

Attığı ok deler göğsümü...

Güneş serinler derede,

Sahi sonbahar!

Göçmen kuşum nerede?