Gögüsümde Şıvgın

şiir sağanağı öncesi dinginlik

patlayacak yakında gök

hayattan harf harf

ılgım düşler çekeceğim

kelime değince yere boşalacak

her damlada filizlerim

kış öncesine

gebe olduğunda mevsim

hayat birikecek

çukuruna gözlerimin

dökülecek bir şekilde

ırmak ırmak

üzerine konmuş meşeden ahşap

böyle başladı

bizim yolculuğumuz

şiir tek kuman

ve altımda akan yıllar

ve bir köprüdür sana gelişim

çocukların geçer üzerimden

yalın ayakları ile

onlar neşeli ben elemli

bu dökük hallerine

lodosunda gözlerimin

kaybettim dünleri

ihtiyar bir adam yaslandı bana

bir bastondum sedir ağacından

kuru'yanından yaşlandıkça

ormanımda kayın heybetinde

bazen düş olur girerdim

kuytu yarınlarda hülyaların

endamı gibiydim cerenin dağlarda

cemre olur düşerdim yüreklere

kor kor

har har

yalaz yalaz

bir şuleydim

denizde fer arayanlara

böyle ölüm istemedim aslında

yıldırım düştü dallarıma

küllerimi savurmasınlar

illa işe yaramalı bedenim

bir köylü evinde

güzine soba içinde

çöreğe yakıt

çocuk yanağına ısı bırakayım

yada gömün beni dağların ucasında

yeni fidelere gübre olayım

yaşamak mı?

her yongam feda

avuçlarında biriksem

bir dua gibi rüzgara