Gökkuşağından Sarkanlar

sinirini gösteren bir insan olamadım

koyup kapıya bir kediyi bile

ardından kapıyı kapatamadım

sen neden böylesin lafını duymaktan yoruldum

bu kadar iyi falan

yeter

iyi değilim ben

yalnızım o kadar

korkağım

sert mizacımın altında

salıncaklar sallanıyor

çocuksu gülümsemeler

kol geziyor göz kapılarımın ardında

geri geri kaçan

yahut bodoslama koşanlar

hep ilgimi çekti

ağladığım kadarıyla sen de öylesin

kırık camları ezmek hobilerinden

çocuk olmak iyi

safça inanmak

pamuk şekerin pamuktan yapıldığına

çok daha mutlu ediyor beni

istediğim gibi gülmek

ben hiç bu kadar sarhoş olmadım

senin cümlelerinin içeriğinden başka

ben hiç bu kadar inanmadım

gökkuşağına dokunacağıma

kaç dağın bulutla birleştiği noktaya koşmak gerekirse koşucam

söz sana