Gökte Buluta Çevir Gözlerini

Gökte buluta çevir gözlerini

Orda ağlayan bir gül göreceksin

Yok edip de ayrılığın izini

Kalbime ne zaman yol vereceksin

Ne aşkın ne hasretin var okulu

Hüzün kalbe duvar gibi yıkılı

Yüreğinden derilmiş sen kokulu

Elime ne zaman gül vereceksin

Geceler bu kentte amansız kapan

Tez yere serilmiş zulümler yapan

Gidince ardından feryatla kopan

Sazıma ne zaman tel vereceksin

Bir gelsen her şeyi unutacağım

Göz yaşımı silip kurutacağım

Sevgiyle güvenle tutunacağım

Ömrüme ne zaman dal vereceksin