Gökyüzü

ah gökyüzü sonsuz, mavi değilsin bildiğim

kanadı kırık bir kuş gibi sızlıyorsa yüreğim

senmiydin o gözlerinin rengine aldandığım

giden bir otobüsün ardından bakakaldığım

ah gökyüzü sonsuz, uzak değil ki ölüm

neleri sorguluyor can çekişen şu gönlüm

için için ağlatırsa en çok sevdiğim gülüm

dudaklarımda kalan donuk acı tebessüm

ah gökyüzü sonsuz, sevdalar yok buralarda

kavruk kaldım ölmesemde susuz topraklarda

karanfiller yanar kızıl kıyamet viran bağlarda

kaktüs gibi batar olduk yare gurbet yolunda

ah gurbetin gözü; memlekete, hasretime, derdime

ah sevdanın özü; toprağıma, yaprağıma, dağıma

ah gökyüzü ah; saklansanda bulutların ardına

inat etme gökyüzü anam kadar ağlayamazsın