Gölge İkizi

En çokta sen

Sessiz ve ılık bir sokağın son yürüyüşüsün

Kırmızı ruj izinde tutunmalarla birlikte soğuk duvarlara

Öylece gölgeler

İçimde bir yerlerde alkol ikindisi

Resitallerin ipek baharında okşadığı çıplak ruh izim

Sin.

Yıkıntılar arasında tuğlalar ören oyunlar

Seksek misali

Ne garip

Denizin dibi gibi gri

Mum isi misali parmak izlerimde sarhoş

Gökkuşağının son hali ise biraz çoğullaşmış

Ah damlalar

Kimimize ait bir ikimiz akıyor yine

Kırbacını sallayan sayfalarda içiliyor

Gece ve sancısı

Kalbimde şafak kızıllığı kadar hürsün oysaki

Yasak yolculuğum

Upuzun bir yoksun yanı başımda

Acımıza ait dilsiz bir merdiven neşesi hayat

Ve susmalar

Ne garip

Kelebeklerini öldürüyor mevsim

Aşk gibi ritüel

Melodisi sonsuz bir sonbahar

En çokta sensiz