Gölgelerin Mevsimi

.

'özgürlüğümün bir parçası oldun artık

hangi kuytuya düşsen hemen yapraklanırsın orada'

ateşi saçlarından yakalayıp öperdi her sabah

ağır başlı düşerken yeni dertlere güneş

penceresinde

en iyi o bilirdi sevdanın coğrafi yerini yürekte

gece baskını gözleriyle bakardı

insanın içine içine

kiraz yaprağı doğar mıydı mevsime

çok üşümüş çocuğun eldivenindeki sıcağı

nasıl büyükse öyle işte aklımın kaçağı

geçenlerde düşü bilgin kesilince başıma

iklimsel doyumu anlattı yeni açan çiçeğe

yelesi buluta değmiş tayların

acemi kibarlığını incecik giyinip göğsüne

açtım baktım tan yerine uçan güllere

haber bültenlerinde belki bir kitabın içinde

adı çıkarsa karşıma sebepti tek başına

gamzeli gülümcüğe

karışırdı sesi olanca hızıyla şehrime usul usul

kar eriyip barışınca bahardaki suya

anlamazdım bu nasıl olur

mektup yazdım serçe kanadına belki rüzgarla okunur

yangın sarardı dilinde pazaryeri

dostlar alışverişte görsün eli ballı şairim

yar yokluğuna, nar tanesini çoğaltıp yerdi

konuşurken aynada onunla bir başıma

ayın saçına kamaşıp

üstünü başını temizlerdi cümlelerim

saatini çaldım baş ucundan ünlemsiz gecelerin

izler buluşunca gönül bağına bağlama

"dersini almış da ediyor ezber"

ağlardı mızrap yarasına içindeki türkü

bir ilçenin adı mıydı yoksa ırmağın mı

hep sol yanağına sızlayıp kalan Anadolu

öpmüştü en son sürmesine keder içen kadını

iki dirhem bir çekirdek yakasına astı tatlı canımı

23ocak2012