Gölgelerin Mutluluğuna Doyum Olmaz

Bir yandan gün batarken,

Karanlığın örtüsü

Solan gölgeleri kucaklarken.

Çizimleri muhteşem

Bir ressamın boyaları,

Fırçasıyla verir ayarı.

Siyahın saklayamadığını

Ön plana çıkarır.

Koskocaman ışık,

Yavaş yavaş ıslanır.

Bir telaştır hafta sonu

Akşamda,

Pideler, tavalar, lahmancular

Fırında.

Ev önünde mangallar,

Dizilir kebap ve balıklar.

Arkasından kaşık ve bardak

Bağırtıları,

Hep böyle olur Akdeniz

Akşamları.

Her zamanki gibi yetmişlik

Emekli itfaiye müdürü Rıfkı amca

Ağır ağır denize dalınca,

Deniz yanıyor

Deniz yanıyor su sıkın der,

Hanımı Durdane teyze sabreder.

Rıfkı amca denizden çıkar

Durdane teyze kurular.

Rıfkı amca terliğini

Durmadan Durdane teyzeye sorar.

Mühendis Ali amca

Eşiyle şakalaşıyor,

Yakamozlar bir dağılıp bir saçılıyor.

Sahildeki kızına

Kardeşini yatırdın mı? Diyor.

Evet, denilince

Sonra da biraz yüzünce,

Elele denizden kaçıyor

Sabaha uykusunu saçıyor.

Emekli öğretmen Mehmet amca

"Dönülmez akşamın ufkundayım." Diyor.

Ne de güzel söylüyor.

Bankacı Nedim,

Nerde diyecektim?

Şarkıya eşlik etmeye başladı.

Neden bilmiyorum!

İçimi bir hüzün kapladı.

Yıldız teyzeye

Yine gelmiş ablası Gülsen,

Yan komşusu Meral

Üst komşusu Birsen.

Eşleri çocuklara bakıyor,

Gözüm değmesin!

Ne de güzel servis yapıyor.

İntörn Ayhan gitar çalıyor.

Herkes mutlu,

Ortalık aydınlanmasın istiyor.

Yaşam şimdi bu an, bu saniye,

Yarın

Mazidir kalanlar geriye.

Çok ileride kumsalda

Bir darbuka şov oluyor,

Sulüetler karanlığa

Tutturulmuş gibi oynuyor.

Deniz kabarmış olmalı,

Ayaklarım ıslandı.

Bir yıldız daha kaysın,

Dileğim tam olsun. Diyorum.

Hiç denize girmemiş gibi,

Islanınca kaçıyorum.

Hep insanlar mutlu olsun

Hatta börtü böcek.

Bu dünya kimseye kalmaz.

Mehtapta

Gölgelerin mutluluğuna

Doyum olmaz.