Gölgemden Tut

Ben hep giderim

Bir gün "gel" der misin diye

Hep giderim gözlerin yolumda mı diye

Adım adım eksilirim, varmadan menzile.

Avucumda biriken sessiz harflerle

Senden uzağa, senin içine...

Sırtımı döndüğüm her şehirde

Bir nefeslik boşluk bıraktım bize.

Kalmak ağır gelir, davet edilmeyince

Sözler yarım kalır, gözlerin değmeyince

En çok senden kaçarken sana yakalandım

Gitmek dönmekmiş, sen fark etmeyince.

Adımlarım yorgun, bavulumda bir umut

Zira sensiz her şehir, yabancı bir boşluk

Gitme de bağır, elini uzat, gölgemden tut

Sende başlar, sende biter bu sonsuzluk.