Gönlüm Barışta

Nice deli koylarda ısladım ben bu aşk'ı

Utangaçlığımı sakladım bin bir telaşla

Hazin bir türkü oldun sol böğrümde

Yenik düştüm, seninle olan savaşta.

İçimdeki ukde yalnız seni yaşamaktı

Böğrüme tipi başımda kar, zaman basamaktı

Dertli kemanı kırdım dilim susmakta

Tüfeği kırdım mumluyu gömdüm taştan mezara.

İkindileri böldüm kırk eşit parçaya

Çıkıp gittim uzak mı uzak taşraya

Mazimin karanlığında ışık oldun Cemilem

Gönlüm uzak umut olsada barışta.

Cıvıltılı koylarda denize bakan çocuk oldum

Yaprak oldum rüzgâr oldum

Gün döndü hiçranında ağıt soludum

Seninle sonu olmayan yarışta.

Boynumda asılı gerdanlık gibisin

Şairin hayal ettiği en uzak ada sen olmalısın

Sana ulaşmak öyle zor ki

Son sözümde yüreğimi savurdum

Ruhum sana doğru haykırışta.

Cemilem..