Gönlüm Sana Mahkum

Şarkılarda çalan, tatlı bir nağmesin

Rûhumda duyulur, o sevdâlı sesin

Eser tenimde yâr, sımsıcak nefesin

Gönlüm sana mahkum, sensiz ne eylesin?

Senle diz dizeyken, dünyâ sanki durur

Çehreme her demde, sevdâ yeli vurur

Sevgine susayan, dudaklarım kurur

Gönlüm sana mahkum, sensiz ne eylesin?

Sevdân ki kalbimi, benden esir alır

Senden uzaklarda, bana kahır kalır

Gözlerim anbean, sana bakakalır

Gönlüm sana mahkum, sensiz ne eylesin?

Senle biter derdim, dalarım hülyâya

Gözümü açarım, pembe bir rüyâya

Cihan denir mi hiç, aşksız bir dünyâya

Gönlüm sana mahkum, sensiz ne eylesin?

(21 Mayıs 2007/ İstanbul)