Kırk Yıllık Sevgili

Kokunu almadan yaşamak beni,

Ölüme götürür canım sevdiğim.

Şarkını çalmadan yaşamak beni,

Ölüme götürür canım sevdiğim.

Hakkın kulu olmalıdır medeni,

Kimse sevmez yâri mutsuz edeni;

Nefret rabbin bahşettiği bedeni,

Ölüme götürür canım sevdiğim.

Ömrünü yaşarken olmalı görgün,

Yoksa yüreğimden olursun sürgün;

Yalnızlık içimi kemirip bir gün,

Ölüme götürür canım sevdiğim.

Kırk yıllık sevgili olur mu yeni?

Gönlümün sultanı yapmışım seni;

Sesini duymadan yaşamak beni,

Ölüme götürür canım sevdiğim.

Çilelere eğer göğüs gererse,

Mutlu olur kul murada ererse;

Hasretin sancısı kalbe girerse,

Ölüme götürür canım sevdiğim.