Gönül

Ta Elestten bir kıvılcım can içine düşeli

Durmaz için için tüter daim yanar bu gönül

Hüsn-ü letafetin sihri aklı zayi edeli

Kime baksa sermestlikle canan sanar bu gönül

Seher vakti gün doğmadan esrarı gizler güya

Mest olur zikr-i tevhitle yâri anar bu gönül

Avazına can dayanmaz bülbül serden geçeli

Saplar minik yüreğini hara kanar bu gönül

Hakkın rızasını talep yaratılış gayesi

İsmail'le körpe canı yâre sunar bu gönül

Gidermez onda lekeyi ne su ne ateş toprak

Cemale vasıl olunca aşkla yunar bu gönül

Bilir Hadim âşık olan bu cihan imtihandır

Ahu diye daldan dala neden konar bu gönül