Gönül Ağacim

Mevsimin gelince açarsın çiçek

Ne güzel olursun gönül ağacım

Penceremden kokun siner içeri

Mis gibi kokarsın gönül ağacım

Yağmur yağar renkler gelir yüzüne

Bir başka bakarsın sevdiklerine

Seni anlatmaya yetmez kelime

Süslersin dünyamı gönül agacım

Sevilir ağacın meyve vereni

Eksilmez çok olur gelen gideni

Saramazsa gönül güzel bedeni

Taşa mı sarılsın gönül ağacım

Üzerin de ucar kuslar, arılar

Dertlere devadır verdiğn ballar

Acımaz bir zalim dalını kırar

Yaprakların döker gönül ağacım

Mevsimler degişir dönerler başa

Gün değişir girer bak yaza, kışa

Acımaz zalimler gözün yaşına

Hoyratça keserler gönül ağacım

Arif der cahille her zaman savaş

Tilkinin niyeti hep kötü amaç

Yaprağı gülünü mevsiminde aç

Kurumasın gülün gönül ağacım