Gönül Bahçemin Goncası

Yüreğimde dolu özlem, apansız kanıyor yaram

Bilmiyorum neden böyle sensizlikken bana haram

Bir gonca güle dönmüştüm kokuyordum buram buram

Günü güne ekliyorum, yeter beklettiğin gülüm

Gözüm karlı pencerede kararır öfkemden perde

Tüm gücümle direnirim yiğitlik de varken serde

Anılar yağar üstüme gâhi gökte gâhi yerde

Gözüm yolda bekliyorum, yeter beklettiğin gülüm

Aynalarla yüzleşirim ben bakarım, o sırt döner

İçime korkular düşer aşk denilen ateş söner

Gözden düşen her bir damla özlemle içime siner

Anlarım ki tekliyorum, yeter beklettiğin gülüm

Duvardaki solgun resim lal olur bir şey söylemez

Yüreğim başkaldırmıştır yok isen biat eylemez

Seven bırakıp giderse bu yürek onu eğlemez

Her resmini kokluyorum, yeter beklettiğin gülüm

İçerimde her ne varsa hepsi senin diye diye

Bu yüreği sana yazdım bil ki bir ömür hediye

Anlamadım neden yoksun özlettirsin ne diye

Canı sana saklıyorum, yeter beklettiğin gülüm

Sözlerim var söyleyemem, lal olmuştur, artık dilim

Tüm papatyalarım öldü, seviyor mu nerden bilim !

Dostelini özlem vurmuş, artık değil aklı selim

Her köşeyi yokluyorum, yeter beklettiğin gülüm