Gönül Bahçesine Kurmuş Hanları Şiiri

Mâh yüzünde sıralanmış benleri,

Zülfü siyâhına kul etti beni.

Gönül bahçesine kurmuş hanları,

Hasret kervanına yol etti beni.

Cefâlara müştâk eden yâr'mola,

Gülşeninde bir gülü var zâr'mola.

Mevsimler içinde bahar var'mola,

Şeydâ bülbül idim lal etti beni.

Allı turnalardan haber sorduğum,

İlk gözağrım deyip seni gördüğüm.

Bir çift selâmına kurban olduğum,

Gelmeyen mektuba pul etti beni.

Mecnundan mirâsmış yürekte cüdâm,

Ne kadar yalvarsam duyulmaz nidâm.

Kelebek misâli bir günlük sevdâm,

Dalında kuruyan gül etti beni.

Ayrılık adını anma demiştin,

Ellere meyledip kanma demiştin.

Pervaneler gibi yanma demiştin,

Sinemdeki nâr'ın kül etti beni.

Gönül yarasını bilmez olaydım,

Son gülüşüm oldun gülmez olaydım.

Keşke bu sevgiyi sevmez olaydım,

Kara sevdâların del'etti beni.