Gönül Düştüm Peşine

Her zaman dizlerinin dibiydi yanım söyle

Hep sabırla bekledim durdum baktım işime

Gel dedin çağırdın da vakar etmedim şöyle

Yaralı bir kuş gibi gönül düştüm peşine

Bütün şiirlerim de söylediğim sensin gel

Sana dediysem Kamber Arzu'ya oldun engel

Hayallerimi yıkıp huzura taktın çengel

Yaralı bir kuş gibi gönül düştüm peşine

Mevsimlere dur deyip rüzgar gibi esmedim

Kara kaderim deyip kimselere küsmedim

Kâh güldüm kâh ağladım umudumu kesmedim

Yaralı bir kuş gibi gönül düştüm peşine

Bir sabah uyanınca adım dudaklarında

Yalnızlığım avcunda busem yanaklarında

Düşsem diye beklerdi yıkık konaklarında

Yaralı bir kuş gibi gönül düştüm peşine