Gönül İle Akıl

Günler oldu senden bir haber gelmeyeli

Akıl sözü dinler oldu gönül, görmeyeli

Bu savaşı kaybetti kalbim

Sevdama bir zerre karşılık vermeyeli.

Artık mantığın kulu oldum

Kendime ancak bu yolu buldum

Sevmeye yer yok artık dünyamda

Sefanın gözü, şehvetin kolu oldum.

Nerde o eski coşup içmeler

Resimlere bakıp bakıp kendinden geç meler

Bir kara göz, bir tel saça

Binlerce kelimeden kafiyeler seçmeler.

Artık hiçbir işe yaramıyor bu kalp parçası

Ne sen, ne senden öncekiler, nede bir başkası

Girmesin, istemem artık bundan sonra

Ne aşk ne hüzün olmasın, coşarcası.

Sustu bütün plaklar hüzünden yana

Durma artık özlem yok, özünden oyna

Sefasını sür kısacık ömrün

Kaldır kırılsın bardaklar, aklın sözünden cayma.

O bir çift güzel göz için mi bunca elem

O gözlere birkaç söz için mi bunca kalem

Nedir bu kağıtlar, bu gecelerce yazmak

Bırak ne varsa gönülden yana bırak

Bir çift kara göze değişilmez bu alem.

10.05.0995