Gönül Kahvem
Benim bir gönül kahvem var
İçinde çok masa
Çok sandalye var
Kurumuş bir sürü gül var
Her masanın
Her sandalyenin
Ayrı bir anısı var
Kimi masada büyük aşklar
Kiminde kırılmış kalpler var
Bak şu masayı gördünmü
Üstü çizik çizik
Çok yıpranmış
Çok eskimiş
Onları görünce
Bir bilsen kalbim nasıl ezik
O çizgilerin her birinde
Seni beklediğim ağlamaklı
Kahır dolu geceler var
Bana hergün azap veren günler
Ayrılıklarla üzülmüş sevenler
Ömür boyu unutulmayacak sevgililer
Sayılmıyacak kadar çok acılar var
Bak şurdaki çiçeği gördünmü..yemyeşil
Yıllardır hiç kurumadı ama hiçte açmadı
Onu her gelmediğin gece gözyaşlarımla suladım
Adını hasret koydum
Onda seni özlediğim her gecenin acıları var
Sensiz açmadı küstü hayata gülmedi benim gibi
Bak şu köşede güneşi görmeyen bir oyuk var
İnceden bir ışık süzülüyor içeriye
Beni o yaşatıyor haberin varmı gülüm
O ışık benim umudum olmuş
Her gece son gecem deyişimde hasretinle ağlıyorum
Uyuyamıyorum o ışık her sabah yeniden süzülüyor
Bilmemki kaç gün daha süzülür
Bilmemki kaç gün daha sabah olur
Bilki bebeğim beni yaşatacaksan
Gönül kahveme süzülen şu ışığı gelişinle söndür
Bilki bebeğim ben burada oldukça
Bu hasret çiçeğini hep yaşatacağım
Sensiz yine gözyaşlarımla sulayacağım
Ama iyi bilki bir gün açarsa hasret çiçeği
O gün senin geldiğin gündür ?..