Gönül Usaresi

Ben bu yangın yerinde, yağmur olsam ne çıkar

Damlanın her busesi, ateşte körük olur

Rüzgarlara yaslanıp, dokunsam gül rengine

Solar yeşilin ruhu, dallar da çürük olur

Bu yelin heybetinden, yıkılır yüce dağlar

Altında kalır güneş, ışığı toprak olur

Yer ile gök birleşse, kavuşamaz dengine

Ol gönül usaresi, kurumuş yaprak olur

Can dedikçe dudağın, canımda can dolaşır

Sallanır saltanatım, dik başım köle olur

Dayanamaz kayalar, bu sesin ahengine

Engellerin önünde, yıkılmaz kale olur