Gönül Yuvası

//Bülbül gelip gönlüme yuva yapınca

Şakır, aşka geldikçe, yanar yürek, sesini duydukça

Bir yarım kayıp, aradım durdum, ömür boyunca//

Mesken mi tutun gönlümü

Name name ezdin yüreğimi

Dibek elinde dövdükçe fikrimi

Kaybettim ömür yarımı

Hürriyetine saldım gönlümü

Haber verin kaçkına

Ete kemiğe bürünmüş yazgıma

Kıyı kıyı gezdim şiir olup

Daldım deryalara balık olup

Uçtum turna gibi

Yerimi yurdumu verip

Derdim, çattım gönül hanemi

Bülbül yer edindin aldı can evimi

Dermanıma derman yuvası

Seherde başkadır havası

Gül döküp kokası

Yuvanı bozma

Can evimi al

Göçme göçmenler gibi

Bozup ta tutuğun meskeni

Aldığın can evini kiralamadım sana