Görmeyen Var mı

Dünya sabır halkası güneşin saçağında

Durup bir an ibretle bakıp görmeyen var mı?

İnsanlık köreliyor vicdanın kucağında

Umudun kandilini yakıp görmeyen var mı?

Okyanusun kalbinde derinlerde yüzerek

İlmin ne söylediğini aklımızla sezerek

Yanardağları bir bir gözlerinden süzerek

Feraset gözlüğünü takıp görmeyen var mı?

Çırpınışlar boşadır nefesin bittiği an

Bulutların hüznünü kuşanır tüm asuman

İnsanlık sınavında çöle dönerken zaman

Ummanda bir damlayız, akıp görmeyen var mı?

Eyüp'ce bir sükuta bürünmüşken kâinat

Dualar yükselerek göğe açıyor kanat.

Bunca hastalıklara, çaresizliğe inat

Şükür tespihlerini çekip görmeyen var mı?

Şimdi zaman sancılı bekleyişlerse yorgun

Tabiat pür neşeli insan su gibi durgun

Nankörlükse diz boyu kimi kimine dargın

İyilik tohumunu ekip görmeyen var mı?

Ne günün şevki kaldı ne yarınlara hürmet

Silip vicdan aynanı haydi gövdeni seyret.

Yeşerirken anbean avuçlarda nedamet

Gözünden gözyaşını döküp görmeyen var mı?

04.04.2020