Göveriş

Düştüm bir çukura

Bağcıklarım çamur çaplak

Ağlamaklı gözleri

Tutsan ya elimden.

Hiç ti gönlüm

Sızan zerrelerden

ama içimde bir güç var

Serzeniş

Direniş

Bir iç tınısı

Müziğin ritmi

Kalpte aritmi

Yine de tutunuş

Uçurumun kenarında 

Bıraksan kendini

Düşmezsin belki

Dene yine de 

İmkan yok belki

Para da yok, esarette

Özgürlük belki de

Olmazlıkların içinde

Olduran mümkünleri

Kendine gel

Yaşam devam ettikçe

Ritimsel bir şiirsin

Kimin dudaklarına değdiysen

Orada göverirsin.