Göz

Göz dediğin bir karanlık kuyuya açılır

Onu aydınlatan rahmettir

Karanlık kuyuya yüzler, renkler dolar

Gördüğünü sanırsın

Asıl görmek kalp iledir

Rahmet sahibi orada bekler

Avuç avuç yağdırır ışığından

Kalp ışığın dolduğu yerdir

Kalbiyle göremeyenin,

Kalbe giremeyenin vay haline