Göz Kapaklarını Ört Üstüme

gözlerimi ikinci kez kırpmadan geçti

sensizlik sandığım ürperti

saliseden kısa yıllarımdın

sadece aklımda yarattığım

yalanımken yakın

gerçeğimken uzak

tam ortasındayım ayrılığın...

saçların sonbahar gibi dağınıktı

her halini başka okşadım

tel tel döküldüm

savruldum

insan bir kez mi ölür sanırsın

ben saçların kadar öldüm

kül kül saçıldım

kavruldum...

gözlerin tanrının gölgesi renginde

bir tek gözlerinde dalar

ömrüm en huzurlu uykuya

kör karanlıklar kıskanır bakışlarını

göz kapaklarınla ört üstümü

ölesiye kalmak istiyorum sende...

ve kim demiş ki ayrılığın içinde

kavuşmak yoktur diye

yalnızlığım sensizlikle ya...