Gözbebeklerin

I

son defa bak gözbebeklerimin içine

son defa tattır gözbebeklerini

II

platonik bir dikendi canımı yakan

habersizdin, tanıyordun

ama bilmiyordun beni

herhangi bir mekanda

herhangi bir kişiydim ben

sense benim ölebilme mazeretim

III

azabının gölgesindeydim

ağlıyordum

ayazlığının ateşinde

üçüncü sayfa değeri bile olmayan

uğultusu sesimi aşmış bir geberişte

sen neşenin doruklarında dolaşan bir gülüşte

IV

ne elimdeydi vazgeçebilmek

ne körelmiş beynimde

tercih hakkım yoktu

kaderin fermanına boyun eğmekti görevim

tek elimden geleni yapmak

suretine bakmak

ve usulsüzce solmak...

V

aşkın çarmıhında

sensiz bir yakarışta

yüreğim çakılmış kazıklarla

durgun bir kanayışta

gözyaşlarımın damarlarımdan aktığı

suskun bir ağlayışta

sessizliğin

ve sensizliğin

unutturduğu bir yaşayışta

VI

ne platonik dikenlerdi canımı yakan

ne de çarmıha gerilmiş yüreğim

alt-üst eden beni

benden alan beni

bensiz bir yaşam bıraktığın sevgili

gözbebeklerindi...

seninle büyümeyen gözbebeklerin...

destina