Gözleri Kahvelim

gel gözleri kahvelim

Ayrılık günlerin yıldızlar kadar oldu

Vurgun yemiş ağlamaktan gözlerim

boğuluyorum

Her yılın sonbaharında

Arada bir lodos çıkar karşıma

Kahbe Felekle dost olumuş

Gizlice vururlar sırtıma

Savururlar diyardan

Ayrılırım gazellerden

Yalnız kalırım

Yıkılır kalırım öksüz gibi

Vuslat yolunda savrulmuş yaprak oldum

Kurumuş yollarım

Kalmadı dermanım

hep aramaktayım

yokluğuna isyanlarım var

Nerde kaldın

Gel gözleri kahvelim

Yine sen gibi çok duygusallaştım

Her maviye bakışım'da

Her nuru umut sanarım

Bir Kahraman gibi

Alladdin gibi tutmak isterim ellerimle

Umut sanarım parlayışları

Sen sanarım kırmızı gülleri

Öpüp koklarım

Dedim ya yaprak kurusuyum

Toptağa karışma vakti gelmeden

Kurtar beni

Ne olursun gel

Gel gözleri kahvelim