Gözlerime Bakma

Güneşi içen deniz

Göğe gizli gizli ağlar görmeyiz

Düşen yağmur olur

-Kadir kıymet bilmeyiz-

Alnıma usulca çizilir

Gamlı bir annenin ağıtı gibi ufkun çizgisi

-Dilin-dile-dilendiği-

Kurda, kuşa söyleyin

Vaktinde doğmaz gün

-Toprak öldü!-

Nehri damarından vurdular

Bendi derin

İçin için çağlar içim-

Irağa düşer susuzluk

Değer Medusa gözleri

Ekinler taş olur

Dara düşer elleri

Güz giysisinin cebinde saklanır bahar

Yuvarlanır mecranın mizacı bozuk eteklerinde

Dolanıp tekrara düşen rüzgâr

Çeker uykularımızdan zamanı

Aralar kendini başkalaştıkça acı

Özünde bıraktığı sızı

Aslında bir içimlik

Su

Hükmü sarı yaprağın kursağında

Buğu

Yapışmış düşler penceresine

Ruhu

Suyun ruhu buğu

-Sakın gözlerime bakma-

Onlar iki kör kuyu