Gözlerin Dar Ağacı
Kopkoyu bir karanlığa teslim gülüşlerim
Sensiz sabahlara isyandır satırlarım
Hangi çalıntı sevgiler döndürecek seni
Vuslatında hep kayboluşları var baharın
Kim sevebilir seni benim kadar? Kim ?
Akşamdan sabaha uykularını kim esir edecek
Sigarayla cezalandırdığı ciğerlerini
Teninin kokusuyla kim ödüllendirecek şimdi
Sensiz düşlerim var mı sanırsın ey sevgili
Senden başka güneş doğar mı sabahlarıma
Bu bir yakarıştır,bu bir haykırış
Bunca kalabalığın arasında yalnız kalış
Sorular biriktirdim ceplerimde,hepsinin cevabı sen
Gözlerin dar ağacı,idam mahkumu ben
Sözlerin birer kurşun,açık hedefte ben
Bu bir infazsa şayet,sorgusuzca katledilende ben
Ağırım,aldığım nefes bile yük gibi
Saklı sokaklarında,kayıp bir çocuğum İstanbulun
Büyürken içimde senden devşirme acılar
Ben hep senli türküler söyledim,dinletemedim
Kırık camlı vitrinimden gülüşlerimi çaldılar
Kasvetinden kararan anlamlar düştü gözlerimden
Kifayetsizlikten midir bilinmez
Ben hep ağlamalarımla sevgimi büyüttüm
Şimdi çekip gitmeleri yakıştırdın böylesi sevgiye
Arkandan bıraktığın kül yığınını görmezden mi gelirsin
Hadi çık git düşlerimden gidebilirsen şimdi
Başka dudaklarda ara benden öğrendiğin sevişmeleri
Tutuklu şiirlerim var,gönlümün mapushanelerinde
Soğuk bakışlı sayfalar,gardiyan şimdi öznesiz cümlelerimde
Hükmünü sen belirledin,sen kırdın kalemini yüreksiz hakim
Görüş gününde ziyaretçisiz mahkumlara yoldaşım şimdi
Haydi durma artık sana ait olmayan bakışlarımın karşısında
Gözlerime duvar olma,gölgenle kirletme göz yaşımı
İçin için yanan orman yangını,kavururken ciğerlerimi
Bir kibritte sen çaktın,ağlattın şiirlerimi...
09/11/2008 07:25