Gözlerinin Buğusu

Yüreğimdeki hüzün artık yüzüme yansımıyor

Kimse görmüyor artık terk edişleri, ihanetleri

Her gün benden kaçan parçamı kimse görmüyor

Her gün nasıl öldüğümü kimse görmüyor...

Sen görmüyorsun...

Ben görmüyorum...

İstanbul'un buz ayazı gecelerinde, sıcak bir tebessüme hasretim

Sensizlikten üşüyen ruhumu yalnızlığıma sarıp ısıtıyorum

Umutlarımı yazmıştım içimi eriten gözlerinin buğusuna

Yalnız bırakma beni, yokluğundan çok korkuyorum...

Bu gün gidişinin kaçıncı gecesi bilmiyorum

Kaç kere ölümlere çattım

Kaç kere kıyısından döndüm hayatın

Kaç kere kaçıp gitmek istedim bu anlamsız hayattan...

Bedenim yalnızlıkla tutuşurken sensiz gecelerde

Sıcak bir nefes, tutunacak bir dal arıyorum

Merhamet bekliyorum bana bakmayan gözlerden

Merhamet dileniyorum beni umursamayan yüzlerden...

Öyle dağıldım ki artık ben beni bulamıyorum

Aynaya baktığımda gördüğüm ben, ben değilim

Sana baktığımda gördüğüm sen, sen değilsin

Bu kalp benim değil, bu yürek benim değil...

İsyanım kimseye değil sevgili

Kaderime değil,

Senin veremediğin sevgine değil

Benim veremediğim sevgilere değil,

Beni yüz üstü bırakanlara değil

İsyanım sadece kendime...