G/özümün Yarası Sevdam
Bir konuşabilseydim
gözlerimle anlatamadığımı her dille şarkılar mırıldardım
yüreğimden çağlayan mavi sulara b/akarak
çinlanırdı her vakit gözlerde akan aşkın gözyaşları
o kader denilen kör şeytana laneti ölüm ayrılığını yasaklardım neznimde
talihin karası renklerimle boyardım
o güzel yüzünü çizerdim yazan kalemin diliyle
yol çizen yollara savuran yaşamdan izler bırakan
tüm yaşanmamış yaşantılara dualar okuturdum sevgilinin diliyle
gözünle bakardım dünya denilen cennete
bir sözüm iki gözümle bir selam çizerdim deniz yorgunu sevdama
yaşama dair gülüşlerim olacaktı uzun uzaya giden bir uzay yolculuğuna
olmazsa kader deyilse de, olursa talihe bırakılan gülüşlere kal duamla
sevdaya koş tutunacak dal yoksa uzak düşlere sarılırken
acıya zora gelen en güzel gülen en son gülendi
uzakta olsa umut et mutlu yarınlar
tutamadık ne kaderi ne mutlu gülüşleri
sen olmazsan talihim karaya vurur bu gemi
elkeni yok kaptansız yolcu
baka kalırsın gözlerin yağmura döner yolcu
şimdi gitme zamanı gel yollara gözlerin takılmasın
ardında gözyaşim silinmezsın aksın toprağa
bedduam tutsun umuda giden yollar kapansın
kurusun dert kederden uyanmasin gözler baksın gökyüzüne...
gözümün yarası sevdalara tutundum
yokluğuna hasret kollarken fırtılar uçururdu bulutları
kasırgalı bir havada gözlerim kapanırken senli yollar taş duvar mapuslu ihanetli gözlerden
bir mahkum gibi özgürlüğe tutkuluyken gözlerim kör oldu seni sevdiğime rüya sayıldı
hepsi yalana koyuldu göze gelen baharım kışa döndü uzak bir şehirin raylı tranvaylarda
ayrılığın iki yolu vardı ölüm gibi ayrılık çanları çalındı yüreğimin sularında
gözümün karası sevdam.....
27*06*13*Karataş*