Gözyaşı Ve Keder

Saat yine gecenin 12 si

Uyku tutmuyor gözlerimi sensizliğe daha alışamadım sanki

Bir fincan kahve elimde odanın her köşesinde hayalin

Sorguluyorum kendi kendime ayrılış nedenimizi

Aynaya baktım bu yüz benmiyim

Yaşlanmışım sanki sensizilik öldürmeye başlamış beni

Gözlerimde yaş kalmamış kıpkırmızı

Bu bir rüya olsa keşke uyandığımda görsem yine seni

Sana hiç bu kadar uzak kalmamıştım bu kadar yaşamamıştım sensizliği

Meğer ne zormuş karanlık tek başına konuşmak deli gibi

Beraber çekindiğim fotoğrafları yakıyorum teker teker

Geriye tek kalan gözyaşlarım ve keder